40% Van de mensen gaan na een vakantie met tegenzin naar hun werk.
Deze stelling kwam mij ter oren en bij navraag bleek deze zelfs gestoeld te zijn op een onderzoek.
Ik schrik daar van en de stelling houdt me bezig. Want als dit echt zo is wil dat zeggen dat 40% van de mensen niet gemotiveerd zijn om te gaan werken. Het lijkt erop dat 40% van de mensen de connectie met hun hart, hun talent, hun drijfveren missen als ze aan het werk zijn. Ontvangen ze misschien geen waardering? Vervelen ze zich heel erg op hun werk? Of is de werkdruk net veel te hoog? Ook ik begin af en toe met tegenzin aan sommige werkzaamheden, zoals administratie. Dat herkennen vast meer mensen. Maar als ik van vakantie terug kom ben ik opgeladen geïnspireerd en heb ik heel veel zin om mijn inspiratie om te zetten in mooie nieuwe dingen.
Ik kan het daarom haast niet geloven of toch ook weer wel? Want stel je voor als alle mensen werk doet dat bij hen past. Hoe mooi zou de wereld er dan uitzien. Mensen werken met liefde. Omdat ze het graag doen voor henzelf en een ander. Ieder mens ervaart hun beroep als een missie een roeping. Zo werkend zijn we met ons allen veel eerder klaar. Want motivatie zorgt voor meer efficiëntie en minder ziekteverzuim weten vele arbodiensten. Heel veel werk hoeft niet meer gedaan te worden omdat het zinloos is want mensen met een missie hoeven niet gecontroleerd te worden daar ze hun innerlijke leider volgen. Dit weten weer heel veel experts op het gebied van ‘het nieuwe werken’.
En dan…
We kunnen meer aandacht besteden aan onze maaltijden zodat we geen kant-en-klaar meer nodig hebben. We hebben meer tijd voor sociale contacten in de buurt. Kunnen zelf voor onze kinderen en ouderen zorgen onder begeleiding van de specialisten. En we kunnen nog altijd uitdaging en avontuur opzoeken als we dat willen of onze mentale kennis uitbreiden of mediteren, een boswandeling maken of lekker door de vergroenende straten van een stad lopen. We ervaren vervulling en hebben zo minder behoefte aan consumeren. Zo verbruiken we met ons allen minder grondstoffen en plegen zo minder roofbouw op de aarde. De lucht die we inademen wordt langzaamaan schoner en omdat we meer tijd over hebben blijven we in contact met onszelf. Onze eigen natuur die we dan weerspiegeld zien in onze omgeving. We realiseren ons opeens dat we deel uitmaken van die natuur en doen haar geen geweld meer aan.
Utopie? Wellicht, want tenslotte is een groot deel van de werkende bevolking niet tevreden met hun werk. Om welke reden dan ook. En veel mensen willen ook niet uit het keurslijf stappen om hun situatie te verbeteren. Heel begrijpelijk omdat dit het verlies betekent van veel dingen waar zij nu heel veel waarde aan hechten. Ik ken dat zelf ook hoor. De angst voor te weinig geld, of om afgewezen te worden. Ze verminderen mijn werklust want ze werken als tegengestelde drijfveren voor wat ik ècht belangrijk vindt: mensen helpen om hun krachten te ervaren die ze nodig hebben om de verandering te zijn die ze in de wereld willen zien.
Daarom begin ik mijn dag met het onderzoeken waar in mijn lijf ik ze tegen kom en waar ik de daarbij behorende frustraties voel. Door ze te doorleven en te doorgronden, te accepteren en een plaats in mijn dagelijks bestaan te vinden vind ik mijn hart weer en kan ik haar weg volgen en vervuld raken van het werk dat ik mag doen. Do-In Yoga helpt mij hierbij en daar ben ik zo dankbaar voor. Ik ervaar zo dagelijks niet alleen een grote werklust maar een innerlijke balans die mij in heel mijn leven goed van pas komt in de dingen die mij dagelijks tegemoet treden versus de behoeften die ik heb.
Nu hebben steeds meer mensen hun eigen methoden om hun bewustzijn te vergroten en hun eigen monsters te temmen om zo de zin in het leven en de lust om te werken te bewaren. Hoe doe jij dat eigenlijk? En wat zou jou het meeste vervullen als het om werk gaat? Ik ben zo benieuwd.









